لكم كتاباً لن تضلّوا بعده » ، ونفى ضلالت بر كتاب معلق نمىگردانيد . دوم : آنكه بعدِ وقوع اختلاف كلمه « قوموا عنّي » كه صريح دلالت بر تبعيد مىكند ، نمىگفت وآثار غضب بر آن حضرت ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ظاهر نمىشد . سوم : آنكه صحابه مخلصين كه دانا وآگاه به مقصد ومراد بودند ، چرا وقوع كتابت ضرور مىدانستند ، وعلى الحتم مىگفتند : ( القول ما قاله رسول الله ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) . چهارم : آنكه ابن عباس نمىگفت : ( إن الرزيّة كلّ الرزيّة ما حال بين رسول الله ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وبين أن يكتب كتابه ) . پنجم : آنكه در أصل ، امر للوجوب است تا وقتي كه قرينه صارفه پيدا شود ، ودر اينجا قرينه مفقود است ، پس امر آن حضرت ( صلى الله عليه وآله وسلم ) براي وجوب وفرضيت خواهد بود . وملازمه را كه در ميان مقدم وتالي زعم كرده است ، باطل مىدانيم ; زيرا كه عصيان ونافرمانى جميع حاضران حجره شريفه ، وقتي لازم مىآمد كه همه شريك عمر در منع اتيان دوات وقرطاس مىشدند ، وحال آنكه در روايات “ صحيح بخارى “ موجود است كه بعضي از ايشان گفتند كه : قرّبوا يكتب لكم النبيّ كتاباً لن تضلّوا بعده ، فلمّا كثر اللغط والاختلاف ، قال رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم : « قوموا عنّي » ( 1 ) .

--> 1 . روايات پنجم وششم وهفتم كه از بخارى در أوائل همين طعن گذشت .